a) plan daje możliwość celowego przyspieszenia rozwoju gałęzi, które hamują postęp całej gospodarki, b) Centrum, uzyskuje możliwość planowego kształtowania relacji między produkcją a bilansami pieniężnych dochodów i wydatków ludności oraz określania stosunku między rzeczową i finansową stroną procesu tworzenia i podziału dochodu narodowego, 1 Termin „planowanie" ma kilka znaczeń. Jest to jednocześnie: 1) określona postać polityki gospodarczej, umożliwiająca państwu oddziaływanie na całość życia gospodarczego w kraju, 2) zespół metod analizy ekonomicznej i rachunku poprzedzającego podjęcie decyzji, 3) dziedzina wiedzy ó działalności państwa związanej z kierowaniem i zarządzaniem gospodarką narodową. 3 Plan centralny musi również objąć rolnictwo, mimo że w Polsce przejściowo opiera się ono jeszcze na prywatnej własności środków produkcji. Wyłaniają się tu oczywiście odrębne problemy metodologiczne. 7 Zob. wykład metodologicznych podstaw rachunku prawdopodobieństwa w zastosowaniu do planowania. O. Lange, Optymalne decyzje. Zasady programowania, Warszawa 1964, s. 177-209. 11 Zob. J. P a j es tka, System informacji planistycznej, „Ekonomista" ,1964, nr 2, s. 250-257. * 13 Niektóre wskaźniki planu (np. dochody pieniężne ludności, akumulację finansową przedsiębiorstw, fundusz płac i premii, finansowe salda obrotów z zagranicą itp.) ustalane są wartościowo. Wskaźniki te jednak nie interesują nas obecnie, gdyż ich agregacja nie przedstawia większego problemu.