Natomiast jednym z ważnych kierunków doskonalenia systemu, pozostaje opracowywanie coraz bardziej precyzyjnych metod analizy i oceny. Mogłoby to polegać m.in. na definiowaniu poszczególnych stron działalności przedsiębiorstw i składników oceny, na ich klasyfikacji oraz na ustalaniu poprawnych metod wartościowania tych składników z osobna i w sposób syntetyzujący. Prawdopodobnie zachodziłaby potrzeba różnicowania metod zależnie od szczebla zarządzania, rodzaju jednostki i rodzaju pracy wykonywanej przez ocenianego pracownika. Dla wszystkich jednak tych metod rzeczą charakterystyczną byłoby to, że stanowiłyby one tylko narzędzia pomocnicze. O ocenie decydowałoby zawsze (taki jest przecież antyformalistyczny sens systemu uznaniowego) swobodne uznanie z pełnym zastosowaniem subiektywnych sądów i wyczucia.
Poprawne działanie systemu selektywnego wymaga, aby personel kierowniczy i zespoły jednostek wszelkich szczebli znały nie tylko zadania własne, lecz także cele i zadania jednostek nadrzędnych, jako ważne przesłanki ocen i bodźców. Bez tego nie jest możliwa twórcza i: efektywna partycypacja w formułowaniu zadań i w ich realizacji.
| |
|