Mierniki i bodźce a dyrektywy zindywidualizowane. Podstawową obiektywną zależność pomiędzy sposobem rozmieszczenia uprawnień do decyzji na różnych szczeblach zarządzania a społecznie efektywnym systemem mierników i bodźców w przedsiębiorstwach ująłbym następująco. Zespołowe mierniki syntetyczne jako nadrzędne mierniki oceny przedsiębiorstwa i sprzężony z nimi system bodźców zespołowych nie działają i nie mogą działać w sposób społecznie efektywny, jeżeli w planowym zarządzaniu przedsiębiorstwem korzysta się, zwłaszcza na skalę szerszą, ze zindywidualizowanych, konkretnie adresowanych dyrektyw o charakterze cząstkowych zadań nakazowych bądź zakazów. Empirycznie potwierdza to bogate doświadczenie gospodarki nie tylko polskiej, lecz także wszystkich krajów socjalistycznych. Teoretycznie tłumaczy się zaś faktem, iż zindywidualizowane dyrektywy w dziedzinie inwestycji, produkcji, zaopatrzenia, zbytu, postępu technicznego itd. wywierają wpływ (często-prze- możny) na kształtowanie się miernika syntetycznego - niezależnie od tego, czy jest nim zysk w postaci któregoś ze swoich wielu konstrukcyjnych wariantów, czy produkcja czysta, czy jakakolwiek inna wielkość syntetyczna. Wielkości te przeto zatracają charakter wykładników rzeczywistych osiągnięć przedsiębiorstw, ich załóg i kierownictwa.
biura księgowe warszawa | wózki spacerowe | Miody Manuka
|